Letselschade

image200x134-bogHet is vreemd gesteld in de gezondheidszorg wanneer er een medische fout wordt gemaakt. Als je slachtoffer bent van een medische misser, moet je zelf bewijzen dat de dokter een fout heeft gemaakt. Dat is een ongelijke strijd, als leek tegen medische en juridische professionals. Het is ook vreemd dat de bewijslast voor medische ongelukken bij de patiënt ligt..

Het is vreemd gesteld in de gezondheidszorg wanneer er een medische fout wordt gemaakt. Als je slachtoffer bent van een medische misser, moet je zelf bewijzen dat de dokter een fout heeft gemaakt. Dat is een ongelijke strijd, als leek tegen medische en juridische professionals. Het is ook vreemd dat de bewijslast voor medische ongelukken bij de patiënt ligt, en bijvoorbeeld bij bedrijfsongelukken bij de werkgever. Wat is eigenlijk het verschil? Wie is verantwoordelijk voor de ongelukken die gebeuren? Volgens deskundigen overlijden In Nederland jaarlijks zo’n 1960 patiënten door missers van artsen. In 2009 werden 243 overlijdensgevallen gemeld waarbij mogelijk een medische fout is gemaakt.1 Ziekenhuizen zijn verplicht hier melding van te maken, maar doen dat blijkbaar niet in meer dan 1700 van de gevallen. Nog groter is het aantal mensen dat klachten overhoudt na een medische behandeling, of zelfs invalide blijft (30.000).2

Je bent bepaald niet goed af als je klachten hebt over een medische behandeling. Stichting De Ombudsman onderzocht in 2008 de afhandeling van letselschadezaken door medische missers. Ruim 40% van de slachtoffers van een medische fout is na drie jaar nog steeds in een letselschadezaak verwikkeld. Patiënten krijgen na een medische fout te maken met een lange en slopende strijd om erkenning en schadevergoeding. Zij staan voor de moeilijke opgave om te bewijzen dat er een fout is gemaakt. De oneerlijkheid van de strijd komt vooral doordat de patiënt moet bewijzen, terwijl de aangeklaagde hulpverlener het bewijsmateriaal in handen heeft. Wanneer de fout wel wordt erkend, kan de verzekeraar van de arts de aansprakelijkheid betwisten en de schadeclaim afwijzen. Voor de procedure die dan volgt, heb je een lange adem nodig.

Uit het onderzoek van Stichting De Ombudsman3 blijkt verder dat hulpverleners hun patiënten onvoldoende voorlichten, zowel voor, tijdens als na de behandeling, zeker wanneer het gaat om een fout of complicatie. Als een arts in het nagesprek zijn fout erkent, kan de patiënt dat later niet aantonen als er niets over op papier staat.
In het onderzoeksrapport van Stichting De Ombudsman zijn aanbevelingen opgenomen die ervoor moeten zorgen dat medische letselschadezaken beter en sneller verlopen. Is dat ook al het geval? Advocaat J.M. Beer is gespecialiseerd in medische letselschade en vertegenwoordigd slachtoffers of nabestaanden. Hij is ontevreden over het gebrek aan openheid van bijvoorbeeld ziekenhuizen.4 Meermalen heeft hij meegemaakt dat hij heel zeker wist dat de directie van een ziekenhuis doelbewust feiten achterhield. Hij zegt: ‘soms is de gezondheidszorg een heel defensief systeem van bange mensen’.
Ik word er zelf eerlijk gezegd ook een beetje bang van. Ook omdat ik pas een studente van het conservatorium sprak. Een van haar vriendinnen studeert geneeskunde en loopt stage in een ziekenhuis. Ze waarschuwde: probeer zoveel mogelijk uit een ziekenhuis te blijven, er gaat hier zoveel mis!

1RTL Nieuws | 28 april 2012
2Nederlandse Patiënten Consumenten Federatie (NPCF) 2010
3Onderzoek Stichting De Ombudsman 18 mei 2008
4Interview met Mr. J.M. Beer in de Telegraaf, 10 november 2012

 

Commentaar toevoegen

Security code
Vernieuwen

Recent Blog Commentaren